Wim Limburgse mijnen

© Bron: Artikel komt uit het DSM Nieuws uit 1960

Kisten vol, negers lol.

Voor iemand die vorming van jeugdige personen is belast, is originaliteit een onontbeerlijke eigenschap, wil hij met succes kunnen meehelpen aan de opvoeding van de jeugd. Een van de mensen die voor zijn jongens steeds iets nieuws weet bedenken is pater Jeroen, die op de Emma voor de geestelijke opvoeding van de O.V.S.érs zorgt. Het is opmerkelijk dat pater Jeroen steeds probeert om de theorielessen in het gewone leven toe te passen, zoals hij dat bijvoorbeeld gedaan heeft met de caritasgedachte.

Als een gezinslid iets overkomt ook al is niet zo heel ernstig, maakt dit voor ons veel meer indruk, dan wanneer bijvoorbeeld in Afrika een vliegtuig neerstort waarbij talrijke slachtoffers vallen. Bij de OVS'sers van de Emma ligt dat echter heel anders, getuige het volgende. Het zal ongeveer een half jaar geleden zijn, dat een van de zusters van het missieklooster in Baexem naar de missiepost Nkawkaw in Ghana vertrok. Algemeen is bekend, dat op de vaak ver in het binnenland gelegen missieposten gebrek is aan middelen, om ook zelfs maar de allereerst levenbehoefte te kunnen bevredigen. Dit tekort is voor de ouders van deze zuster een tijd lang reden tot ongerustheid geweest. Pater Jeroen is dit toevallig te weten gekomen. Er is toen een grandioos idee bij hem opgekomen. Hij besloot om deze missiepost te adopteren en schakelde de OVSérs in om zijn plan te kunnen uitvoeren. Langzamerhand zijn de jongens dat missiegebied gaan beschouwen als een brokje Afrika waarvoor zij verantwoordelijk zijn. Vandaar hun actie allerlei noodzakelijke dingen aan de missiepost op te sturen. Het is de bedoeling om van deze mooie actie een traditie te maken. Jaarlijks tijdens de missieweek, zullen de jongens dan de goederen verzamelen. Zaterdag 19 maart jl. werden de eerste kisten boordevol goederen naar de missiepost Nkawkaw gestuurd. Kisten vol medicamenten, reinigingsmiddelen, babykleding, levensmiddelen enzovoort.

In vuur en vlam.

Hoe hebben de jongens deze goederen verzamelt? In het leslokaal van de OVS werden daartoe onlangs drie grote kisten geplaatst. Naar alles wat bruikbaar is voor de mensen in Afrika werd gespeurd. Het grootste deel van de inhoud van de kisten bestaat uit goederen in natura. De jongens besteden bovendien een gedeelte van hun zondagscenten voor de aanschaf van medische instrumenten. Zelfs uit Utrecht hebben ze ongeveer 300 gulden van deze kostbare instrumenten laten komen. Om de jongens met iets tastbaars warm te maken voor zijn plan liet pater Jeroen een bandopname maken van een gesprek met de genoemde missiezuster. Bovendien werden opnamen gemaakt van de ''Troubadours van Koning Boudewijn" . Dit negerkoor voert op de band de Missa Luba uit. Iedereen die deze muziek hoort wordt getroffen door de typische schoonheid ervan. Ze bezit een karakter dat vreemd is aan de hedendaagse Jazz. Het is vergeestelijkte negermuziek met een kenmerkende oosterse bezonkenheid. In een strak gespannen ritme wisselen de prachtigste melodieën elkaar af. Deze zang heeft de jongens in vuur en vlam gezet voor deze hulpbehoevende mensen.

Magnifiek overbrugging.

Aan deze belangstelling voor de medemens is duidelijk te zien dat de opleiding van de OVSérs inderdaad veel verder reikt dan een technische vakscholing. De jongens worden gevormd tot volwaardige mensen, die voor het leed van anderen ontvankelijk zijn. Daarom hulde aan pater Jeroen en zijn helpers voor dit bewonderenswaardige idee. De gezonden goederen vormen een magnifieke overbrugging tussen de "zwarte" jongens van de Emma-OVS en de zwarte mensen in Afrika. Merkwaardig deze overeenkomst, want evengoed als in Afrika is Zuid-Limburg ondenkbaar zonder zwarte mensen. Zoals de zwarte mens met de palmboom, zo is de zwarte werker onverbeterlijk verbonden met ons Limburgse kolenland.