Limburgse mijnen

Home   Advertenties   Brievenrubriek   Medewerking   Vragen   Onderhoud site   Links   Bronnen   Contact   Auteursrechten

Karl Schriebl oud mijnwerker van de Laura

 

 

www.limburgsemijnen,nl   Bron: De Mijn april 1961 © Laura en Vereniging

Karl Schriebl

Harmonica-Virtuoos

In de knusse woning van Karl Schriebl aan de stille Lichtenbergstraat de Chevremont hangt sinds november 1960 een attribuut, waarvan elke vocale of instrumentele artist droomt, maar slecht aan weinigen - de allerbesten - wordt toegekend. Dit even kostbare als eervolle kleinood is een gouden gramofoonplaat, die Karl Schriebl tijdens een grootse huldingingavond uit handen van de directeur van de N.V. Phonogram, de heer Solleveld, in ontvangst mocht nemen. Deze grote eer viel Karl Schriebl te beurt toen van zijn compositie ,,Schneewalzer" de honderdduizendste plaat was verkocht. Het aantal dat inmiddels reeds ver is overtroffen is. Het is trouwens niet de enige zwarte schijf, die van hem met zijn collega Jos Hupperts in omloop is. Momenteel zijn er van dit bekende duozestien platen in omloop, waarvan de oplage de 800.000 reeds is gepasseerd, terwijl binnenkort weer nieuwe opnamen op de markt zullen verschijnen.

Bekend tot ver over de grenzen.

Wij nemen aan, dat wij Karl Schriebl niet nader bij U behoeven te introduceren. Reeds zestig jaar is hij muzikant; 48 daarvan heeft hij in onze contreien doorgebracht. U kunt hem haast dagelijks op de plaat beluisteren via radio Luxemburg, Brussel of een der Hilversumse zenders. In 1959 werd hij met Jos Hupperts uitgeroepen tot het populairste accordeonisten-duo van het jaar. Elke dag duwt de postbode ettelijke brieven van bewonderaars uit alle windstreken in zijn brievenbus. Tenslotte zullen velen hem nog kennen uit de tijd, dat hij op de Mijn Laura werkzaam was. Van 1917 tot 1939 was hij hier achtereenvolgens houwer, schachthouwer , locomotief-machinist en schietmeester. Ondanks het feit dat het elke Zondagavond en vaak nog in de week spelen was geblazen, heeft hij nog nooit in al die jaren een dienst willekeurig verzuimd. Tot degenen, die hem zeer zeker nog kennen, behoren ongetwijfeld de gepensioneerden van Chevremont. Op hun jaarlijkse feestavond verleent Karl steeds - vanzelfsprekend "pro Deo- zijn medewerking. Dat deze geste door zijn oud-collega's op hoge prijs wordt gesteld, is begrijpelijk.!

Berlijn, Amerika, Heerlen, Kerkrade.

Karl Schriebl was acht jaar oud (13 november a.s. wordt hij 69) toen zijn ouders hem een ,,Wiener" accordeon gaven, weinig vermoedend, dat hun zoon vele jaren later met dit instrument nog eens grote triomfen zou oogsten. Hij was twaaf jaar toen hij naar Berlijn werd uitgenodigd (zelf woonde hij in de buurt van Wenen) waar hij zijn eerste opname maakte op wasrollen. Dit waren de gebrekkige voorlopers van de perfecte gramofoonplaten, die wij tegenwoordig kennen. Op 17 jarige leeftijd werd hij tijdens een wedstrijd ontdekt door een Amerikaanse impressario, die zo onder de ban geraakte van Karl's muzikaliteit, dat hij hem prompt een tournee in Amerika aanbood. Met beide handen nam Karl Schriebl dit aanbod aan. Vier jaar bleef hij in de Nieuwe Wereld, waar hij avond aan avond op virtuose wijze Weense klanken in Amerikaanse zalen bracht. ondanks de vele contracten die hem werden aangeboden, keerde hij, speciaal op aandringen van zijn moeder, naar Oostenrijk terug. Sinds 1913 woonde hij in onze streek, Eerst in Heerlen later in Kerkrade. Voor de oorlog was de naam Karl Schriebl reeds een begrip voor de lichte muziekliefhebbers in het geheel het zuiden van ons land. Maar ook boven de rivieren vond de muziek weerklank. Zo zeer zelfs dat hij in 1939 de vererende uitnodiging ontving om voor Hare Majesteit Koningin Wilhelmina op te treden. Door de mobilisatie kon dit echter niet doorgaan.

  Naar de top.

Toch zou hij zijn grootste pas na de oorlog beleven. Allereerst dadelijk na de bevrijding toen hij een graag geziene gast was in de rest centers der Amerikaanse troepen. In 1947 trad hij voor de eerste maal op voor de Regionale Omroep Zuid. Naar aanleiding hiervan volgde spoedig een uitzending via de Vlaamse Omroep in Brussel, terwijl ook vanuit de studio van de N.W.D.R. in Keulen, Karl zijn virtuose klanken de aether instrooide. Het spreekwoord van de profeet, die in zijn eigen land niet wordt geëerd, was ook van toepassing op onze oudgediende.  Radio Hilversum toonde nog weinig belangstelling voor hem. Als antwoord hierop bracht hij spreekwoord van Mohammed en de bekende berg in de praktijk en spoorde op zekere dag-vergezeld van zijn onafscheidelijke ,,Wiener"naar de radio-stad, richting K.R.O. studio.,,Mag ik me voorstellen, mijn naam is Karl Schriebl uit Kerkrade.Ik wil graag een test afleggen.". zo kondigde hij zich hier aan. Een hoogstverwonderde portier bekeek eningszins medelijdend het dertig jaar oude instrument, waarmee de bezoeker zijn entree deed. Toen deze echter uit het aftandse lijkende muziekkastje enige melodieën toverde , belde hij ijlings enkele radio-mensen- waaronder Jan de Cler-om eens te komen luisteren. Het gevolg was, dat Karl reeds een week later als solist optrad in het bekende K.R.O. programma ,,Negen heit de klok". 

Gramofoonplaat en televisie.

 In 1955 maakte hij zijn eerste gramofoonplaat, getiteleld ,,Schöne Barbara". Niet tevreden over het resultaat, nam hij voor de volgende repetitie Jos Hupperst mee, iemand die de sporen op de accordeon reeds jarenlang had verdiend. Hoe hoog de muzikale kwaliteiten van dit tweetal thans worden aangeslagen, bewijst wel het reeds eerder genoemd aantal gramofoonplaten, dat van hen in omloop is. toen zij in november de gouden plaat ontvangen, bood de N.V. Phonogram hen bij die gelegenheid tevens een programma aan, twee grote artisten waardig. Corry Brokken, Willy Alberti en Tobi Rex , om maar enkele te noemen, brachten door hun optreden Karl en Jos een verdiende hulde. Ook de televisie wist de gouden-plaat-bezitters te vinden. U herinnert zich ongetwijfeld nog hun succes-vol optreden op 1 januari j.l.. Nog eer het programma teneinde was stond de telefoonlijn bij de VARA roodgloeiend van enthousiaste kijkers die het duo nogmaals op het beeldscherm wilden zien en horen. Jammer genoeg was dit niet meer mogelijk.

Eenvoudig.

We hebben hier in het kort iets verteld over Karl Schriebl die dank zij hard werken, geloof in eigen kunnen en grote liefde voor de muziek opklom van café-muzikant tot radio-,gramofoonplaat-en televisiester. Wat hem bijzonderd siert is, dat hij ondanks deze roem, steeds de eenvoudige muzikant van vroeger is gebleven. Wij zijn ervan overtuigd, dat hij hieraan evenzeer dan aan zijn muzikale gave, zijn grote populariteit heeft te danken.

www.limburgsemijnen,nl   Bron: De Mijn april 1961 © Laura en Vereniging